Ναι, σε μεγάλο ποσοστό ασθενών η χειρουργική αποκατάσταση της κιρσοκήλης οδηγεί σε σαφή βελτίωση της ποιότητας του σπέρματος, κυρίως ως προς τον αριθμό, την κινητικότητα και τη μορφολογία των σπερματοζωαρίων. Η βελτίωση αυτή δεν γίνεται άμεσα αισθητή, καθώς η σπερματογένεση απαιτεί χρόνο. Συνήθως  παρατηρούνται θετικά αποτελέσματα μέσα σε 3 έως 6 μήνες, ενώ σε ορισμένους ασθενείς η βελτίωση συνεχίζεται έως και 12 μήνες μετά την επέμβαση. Επίσης, η βελτίωση του σπέρματος επηρεάζεται από παράγοντες όπως η ηλικία του ασθενούς, το μέγεθος της κιρσοκήλης και η αρχική ποιότητα του σπέρματος. Σε πολλές περιπτώσεις, η αποκατάσταση αυτή οδηγεί σε υψηλότερες πιθανότητες φυσικής σύλληψης, καθιστώντας την επέμβαση ιδιαίτερα ωφέλιμη για ζευγάρια με δυσκολίες τεκνοποίησης.

Η κιρσοκήλη συσχετίζεται κυρίως με διαταραχές της σπερματογένεσης και την ανδρική υπογονιμότητα, ενώ η επίδρασή της στη σεξουαλική λειτουργία είναι λιγότερο ξεκάθαρη. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν προκαλεί άμεση στυτική δυσλειτουργία. Ωστόσο, μελέτες έχουν δείξει ότι η χρόνια στάση αίματος και η αυξημένη θερμοκρασία στους όρχεις μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης. Η χαμηλή τεστοστερόνη, με τη σειρά της, μπορεί να συμβάλει σε μειωμένη libido ή σεξουαλική απόδοση σε ορισμένους άνδρες. Η χειρουργική αποκατάσταση της κιρσοκήλης έχει φανεί ότι σε επιλεγμένους ασθενείς βελτιώνει τα επίπεδα τεστοστερόνης και μπορεί να έχει θετική επίδραση στη σεξουαλική λειτουργία, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί τον κύριο στόχο της θεραπείας.

Η έντονη σωματική άσκηση, και ιδιαίτερα η άρση μεγάλων βαρών, ή οι δραστηριότητες που αυξάνουν σημαντικά την ενδοκοιλιακή πίεση μπορεί να επιδεινώσουν την κιρσοκήλη ή να επιταχύνουν την εμφάνιση συμπτωμάτων, όπως αίσθημα βάρους ή πόνο στο όσχεο. Ωστόσο, η μέτρια σωματική δραστηριότητα και η τακτική άσκηση δεν αντενδείκνυνται, όμως θα πρέπει να γίνουν προσαρμογές. Η σύσταση γίνεται εξατομικευμένα, ανάλογα με τον βαθμό της κιρσοκήλης και τα συμπτώματα του ασθενούς.

Σε περιπτώσεις κιρσοκήλης που δεν απαιτούν άμεση χειρουργική αντιμετώπιση, συνιστάται τακτική ιατρική παρακολούθηση για την έγκαιρη αναγνώριση πιθανών επιπλοκών. Ο έλεγχος συνήθως περιλαμβάνει κλινική εξέταση και, όπου χρειάζεται, υπερηχογραφικό έλεγχο οσχέου, προκειμένου να αξιολογείται η εξέλιξη της βλάβης και η λειτουργία των όρχεων. Η συχνότητα εξαρτάται από την ηλικία και τα ευρήματα, αλλά κατά κανόνα προτείνεται επανεξέταση κάθε 6 έως 12 μήνες. Σε ασθενείς με υπογονιμότητα ή αμφίβολη κλινική εικόνα, μπορεί να απαιτείται και η διενέργεια σπερμοδιαγράμματος ανά τακτά χρονικά διαστήματα για την εκτίμηση της ποιότητας του σπέρματος. Ο στόχος της παρακολούθησης είναι να διαπιστωθεί έγκαιρα αν η κιρσοκήλη επηρεάζει τη σπερματογένεση ή αν προκαλεί προοδευτική ατροφία του όρχι, ώστε να ληφθεί εγκαίρως απόφαση για χειρουργική αποκατάσταση.

Η πιθανότητα υποτροπής της κιρσοκήλης μετά από χειρουργική αποκατάσταση εξαρτάται από τη μέθοδο που εφαρμόζεται και την εμπειρία του χειρουργού. Στις παραδοσιακές μεθόδους, τα ποσοστά υποτροπής κυμαίνονται περίπου στο 10–15%. Με τη μικροχειρουργική αποκατάσταση της κιρσοκήλης, που θεωρείται σήμερα το «gold standard», η πιθανότητα μειώνεται σημαντικά, φτάνοντας σε ποσοστά κάτω από 2–3%, λόγω της καλύτερης αναγνώρισης και διατήρησης των λεμφικών και αρτηριακών αγγείων. Σε κάθε περίπτωση, η σωστή χειρουργική τεχνική και η εξατομικευμένη προσέγγιση μειώνουν στο ελάχιστο τον κίνδυνο επανεμφάνισής της.

Η κιρσοκήλη μπορεί να επηρεάσει το μέγεθος των όρχεων, ιδιαίτερα όταν παραμένει χωρίς θεραπεία για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η χρόνια στάση του αίματος στο σπερματικό φλεβικό πλέγμα αυξάνει τη θερμοκρασία στους όρχεις και διαταράσσει την οξυγόνωση και τη θρέψη του όρχι, προκαλώντας ατροφία. Η ατροφία εκδηλώνεται με μείωση του μεγέθους και μειωμένη σπερματογένεση. Το φαινόμενο αυτό είναι πιο συχνό σε εφήβους και νεαρούς άνδρες, όπου η κιρσοκήλη μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη του όρχι.

Η κιρσοκήλη εντοπίζεται συχνότερα στον αριστερό όρχι λόγω ανατομικών ιδιαιτεροτήτων της φλεβικής αποχέτευσης. Ωστόσο, σε ποσοστό περίπου 10–15% των περιπτώσεων μπορεί να εμφανιστεί και αμφοτερόπλευρα, δηλαδή και στους δύο όρχεις. Κατά την κλινική εξέταση ή τον υπερηχογραφικό έλεγχο, ο γιατρός αξιολογεί πάντα και τους δύο όρχεις, ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχει κιρσοκήλη στον έναν ή και στους δύο όρχεις, γεγονός που επηρεάζει την επιλογή και την τεχνική της θεραπείας.